Zabiegi chirurgii Estetycznej

Medycyna estetyczna W latach dwudziestych dwudziestego wieku zabiegi w zakresie chirurgii Estetycznej uważano za niedopuszczalne
 W latach dwudziestych dwudziestego wieku zabiegi w zakresie chirurgii Estetycznej uważano za niedopuszczalne z uwagi na fakt iż były pozbawione celu Leczniczego i wiązały się z wysokim ryzykiem  dla zdrowia pacjenta. 

Medycyna estetyczna

Takie stanowisko kształtowało orzecznictwo sądów w kierunku uznania, że przeprowadzone   zabiegi chirurgii Estetycznej na zdrowym organizmie bez wskazań terapeutycznych i bez korzyści dla poprawy stanu zdrowia pacjenta. 

Stanowi winę  lekarza i powoduje jego odpowiedzialność za wyrządzoną pacjentowi szkodę mimo iż postępowanie lekarza odpowiadało uznanym regułom  i było prowadzone z wykorzystaniem doświadczenia oraz umiejętności zarówno technicznych  jak i personalnych.

Kluczową dla prezentowanego poglądu, była sprawa francuskiej modelki Mille Geoffre, która w obawie o stratę pracy z powodu zbyt masywnych nóg, poddała się operacji plastycznej przeprowadzonej przez chirurga w celu wyszczuplenia kończyn. Wskutek komplikacji po operacyjnych związanych z pojawieniem się gangreny musiał dokonać amputacji jednej z nóg. 

Sąd wówczas za zaistniałą sytuację przypisał odpowiedzialność chirurgowi, wprowadzając regułę funkcjonującą przez wiele lat w orzecznictwie, że „sam fakt, przedsięwzięcia operacji o poważnym ryzyku na organizmie dokonanym, wyłącznie w celu poprawienia linii nóg, tworzy winę chirurga pociągając za sobą jego odpowiedzialność.”(orzeczenie Trib.Cir.Seine z 25II1929r D 1931 ,2.141)

Jednak z czasem poglądy te uległy zmianie, stosowanie chirurgii Estetycznej jest dopuszczalne, tak jak każdego innego zabiegu chirurgicznego, gdyż poprawienie wyglądu zewnętrznego wpływa na poprawę dobrostanu psychicznego pacjenta i często wiąże się z mniejszym ryzykiem niż innych operacji. 

Podnoszono jednak, że ryzyko takiego zabiegu pozostawać musi, w  rozsądnej proporcji do oczekiwanych korzyści a pacjent przed wyrażeniem zgody powinien być szczegółowo poinformowany o całkowitym ryzyku i następstwach zabiegu. 

Obecnie przy dynamicznym rozwoju medycyny  zabiegi chirurgii estetycznej  stały się powszechnie wykonywalne. Dzieli się je na zabiegi, które nie mają charakteru leczniczego i zabiegi lecznicze  rekonstrukcyjne. 

Zabiegi  nie lecznicze, nie dotyczą wyłącznie poprawy wyglądu zewnętrznego związanego z  upływem czasu, procesu starzenia  człowieka ale zmierzają do poprawienia rażących anomalii fizycznych, które mogą wpływać na stan zdrowia w sensie fizycznym i psychicznym albo są przeprowadzone w celu naprawienia  skutków jakiegoś wypadku.

Przesłankami dopuszczalności zabiegów chirurgii Estetycznej nie Leczniczej są:

  1. Poinformowanie pacjenta o całkowitym ryzyku możliwym do przewidzenia, ryzyku  szczególnym nawet rzadko występującym i uzyskanie zgody pacjenta na zabieg. Dla celów dowodowych jest wskazane aby pacjent udzielił zgody na piśmie.

  2. Przeciętne ryzyko zabiegu rozumiane jako takie które nie grozi pacjentowi utratą życia lub ciężkimi następstwami dla jego zdrowia.

  3. Jeśli zabieg wiąże się z ryzykiem ponadprzeciętnym a nie było  konieczności  terapeutycznej, to nawet zgoda pacjenta, nie może uchylić winy lekarza przeprowadzającego zabieg, gdyż ryzyko jest zbyt wielkie w stosunku do zamierzonych korzyści i lekarz nie powinien podjąć się takiej operacji .(orzeczenie z 17 II 94 r D 1995 Somm.100)

Chirurg po wykonaniu zabiegu chirurgii Estetycznej może podlegać odpowiedzialności cywilnej za wyrządzoną szkodę, nawet wówczas gdy postępowanie jego,  było zgodne z zasadami sztuki lekarskiej. Lekarz musi się liczyć nie tylko z ryzykiem typowym występującym lecz także z ryzykiem szczególnym, występującym rzadko lecz nie wyłączonym. 

Chirurgia plastyczna  wymaga szczególnej specjalizacji, doświadczenia, umiejętności i kwalifikacji, których zwykły chirurg nie posiada. We Francji Sąd Kasacyjny w wyroku z 11 .06. 2009r D 2010.363 przyjął odpowiedzialność kliniki, bowiem zabieg z dziedziny chirurgii estetycznej dokonał chirurg ogólny. Podstawą odpowiedzialności kliniki było stanowisko sądu, że klinika jest zobowiązana udzielić pacjentowi kwalifikowanych zabiegów przez kompetentny personel medyczny.

Katarzyna Ciesielska