Prawo polskiego obywatela do uzyskania świadczeń zdrowotnych

zasady kolejności udzielania świadczeń leczniczych Prawo polskiego obywatela do uzyskania świadczeń zdrowotnych wykonywanych poza terytorium RP

 

 

Prawo polskiego obywatela do uzyskania świadczeń zdrowotnych wykonywanych poza terytorium RP

 

Od 1 maja 2004r ,kiedy to Polska przystąpiła do Unii Europejskiej wszyscy obywatele naszego kraju nabyli prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych wykonywanych na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie :

I . Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C115/47) ,który w art. 168 określił kompetencje ustawodawcze Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony zdrowia.

Działania Unii są prowadzone w poszanowaniu obowiązków Państw członkowskich w zakresie określania ich polityki dotyczącej zdrowia jak również organizacji i świadczenia usług zdrowotnych i opieki medycznej. Obowiązki Państw Członkowskich obejmują zarządzanie usługami zdrowotnymi i opieką medyczną jak również przydział przyznanych im zasobów .Co do zasady działania Unii stanowią uzupełnienie dla polityki krajowej.

II . Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, który określa prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych .Akt ten zmierza do zapewnienia koordynacji już funkcjonujących systemów krajowych .

III. Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011r w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej ,która określa zasady korzystania z opieki zdrowotnej za granicą oraz zwrot kosztów leczenia .Pacjent korzystający z przepisów Dyrektywy samodzielnie ponosi wydatki związane z leczeniem a następnie dochodzi ich zwrotu od właściwej instytucji. Do zwrotu wydatków leczenia istnieje możliwość doliczenia wydatków poniesionych na opłacenie noclegów ,wyżywienia i podróży .

Prawo europejskie dokonało klasyfikacji pacjentów na ;

1.osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium innego niż właściwe Państwa

Członkowskiego -w tym przypadku ubezpieczony lub członkowie jego rodziny ,którzy maja miejsce zamieszkania w innym Państwie Członkowskim niż państwo ubezpieczenia ,otrzymują w miejscu zamieszkania świadczenia rzeczowe udzielane w imieniu właściwej instytucji ,przez instytucje miejsca zamieszkania

2. osoby przebywające poza właściwym Państwem Członkowskim – taki pacjent oraz członkowie jego rodziny - jest uprawniony do świadczeń rzeczowych które z powodów medycznych staja się niezbędne w czasie jego pobytu z uwzględnieniem charakteru tych świadczeń i przewidywanego czasu pobytu. Świadczenia te są udzielane w imieniu instytucji właściwej przez instytucję miejsca pobytu zgodnie z przepisami stosowanego przez nią ustawodawstwa tak jakby pacjent był ubezpieczony w danym państwie. Osoby czasowo przebywające na terytorium Państwa Członkowskiego innego niż właściwe mogą uzyskać jedynie świadczenia niezwłocznie niezbędne rozumiane jako świadczenia ,których nieudzielenie zmusza pacjenta do powrotu na terytorium państwa właściwego.

3. osoby udające się na terytorium innego Państwa Członkowskiego w celu uzyskania planowego świadczenia zdrowotnego – to pacjenci którzy świadomie opuszczają terytorium państwa właściwego w celu poddania się leczeniu w Państwie Członkowskim. Jednakże pacjent przed podjęciem leczenia musi uzyskać zgodę właściwej instytucji w państwie właściwym. Zezwolenie na leczenie w Państwie Członkowskim jest wydawane jeśli przedmiotowe leczenie należy do świadczeń przewidzianych przez ustawodawstwo Państwa Członkowskiego w koszyku świadczeń gwarantowanych oraz jeśli pacjent nie może uzyskać takiego leczenia w terminie uzasadnionym z medycznego punktu widzenia z uwzględnieniem jego aktualnego stanu zdrowia oraz prawdopodobnego przebiegu choroby.

W celu skorzystania ze świadczeń zdrowotnych planowanych za granicą koniecznych niezwłocznie- obywatel polski musi złożyć stosowny wniosek o wydanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego w Oddziale Wojewódzkim Funduszu .Karta taka upoważnia pacjenta do korzystania ze świadczeń zdrowotnych w innym państwie członkowskim według tych samych reguł ,które obowiązują osoby ubezpieczone w wybranym przez pacjenta państwie.

W oparciu o przepis art. 25 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych fundusz ma obowiązek sfinansować koszty leczenia lub badań diagnostycznych. Na tej podstawie zgodę na leczenie lub badanie diagnostyczne ,które ma odbyć się w innym państwie członkowskim UE wydaje Prezes NFZ.

Bardzo ważna w walce o prawa pacjentów do uzyskania zgody na leczenie za granicą jest znajomość przez nich Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 grudnia 2007r w sprawie wniosku o leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu (DZU nr 249 poz. 1867)

Rozporządzenie określa procedury związane z ;

1 wydawaniem zgody przez Prezesa NFZ na przeprowadzenie w innym państwie członkowskim UE leczenia lub diagnostyki oraz pokrycia kosztów transportu

2.skirowania przez Prezesa NFZ na leczenie lub diagnostykę których nie przeprowadza się w kraju oraz pokrycie kosztów transportu

3. wydawaniem zgody przez Prezesa NFZ na kontynuacje leczenia w innym państwie

 

W celu uzyskania zgody wnioskodawca –pacjent składa wniosek do Prezesa NFZ za pośrednictwem właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ .Wnioskodawca samodzielnie wypełnia część I wniosku natomiast część II wniosku wypełnia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego który opisuje ;

-konieczność przeprowadzenia leczenia lub diagnostyki w terminie wcześniejszym niż oczekiwania w kraju z uwzględnieniem aktualnego stanu zdrowia pacjenta i rozwoju choroby.

- przy wniosku o udzielenie świadczenia którego nie udziela się w kraju lekarz ocenia niezbędność takiego świadczenia ze względu na konieczność ratowania życia i zdrowia pacjenta lub poprawy jego stanu zdrowia .

- w razie wniosku o kontynuacje leczenia lekarz musi ocenić wpływ przeniesienia pacjenta do innego państwa UE na stan zdrowia pacjenta lub przebieg prowadzonego leczenia .

Oddział NFZ niezwłocznie dokonuje weryfikacji wniosku oraz przesyła wybranej zagranicznej placówce opieki medycznej tłumaczenie wniosku części Iii uzgadnia wstępne koszty leczenia.

Oddział może wybrać inna niż wskazana przez wnioskodawcę placówkę opieki zdrowotnej jeśli na podstawie dostępnej wiedzy stwierdzi że placówka ta właściwie przeprowadzi leczenie lub diagnostykę . Po uzgodnieniu kosztów NFZ w terminie 3 dni przekazuje wniosek wypełniony a Prezes w terminie 5 dni od daty otrzymania dokumentów podejmuje decyzje w sprawie wydania zgody na leczenie lub jej odmowy .Od powyższej decyzji wnioskodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego.


 

Katarzyna Ciesielska

Adwokat